ลุ่มน้ำเมดิเตอร์เรเนียน - ภัยคุกคาม

ประเทศต่างๆ ภายในจุดเชื่อมต่อความหลากหลายทางชีวภาพลุ่มน้ำเมดิเตอร์เรเนียนมีประชากรประมาณ 515 ล้านคน โดย 33 เปอร์เซ็นต์อาศัยอยู่ในชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เมื่อรวมกับจำนวนนักท่องเที่ยว 220 ล้านคนต่อปี ภูมิภาคนี้ต้องเผชิญกับแรงกดดันที่หนักที่สุดอย่างหนึ่งจากผู้มาเยือนและผู้อยู่อาศัยในแหล่งที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติที่เหลืออยู่ซึ่งพบได้ทุกที่ในโลก ส่วนหนึ่งเป็นผลให้ฮอตสปอตมีเปอร์เซ็นต์พืชพรรณธรรมชาติต่ำสุดที่เหลืออยู่ในฮอตสปอตใดๆ น้อยกว่า 5 เปอร์เซ็นต์

ภัยคุกคามหลักต่อความหลากหลายทางชีวภาพของฮอตสปอต ได้แก่:

แรงกดดันต่อแหล่งน้ำ

แหล่งที่อยู่อาศัยน้ำจืดขนาดใหญ่สูญหาย เสื่อมโทรม หรือกระจัดกระจาย ซึ่งส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อความหลากหลายทางชีวภาพ ร้อยละสามสิบสองของปลาน้ำจืดในลุ่มน้ำเมดิเตอร์เรเนียนถูกคุกคามจากการสร้างเขื่อน นโยบายน้ำภายในภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียนส่วนใหญ่มีความพยายามที่จะเพิ่มปริมาณน้ำประปาและสร้างโครงสร้างพื้นฐานด้านน้ำขนาดใหญ่ แต่กำลังลดปริมาณสำรองน้ำใต้ดินและการไหลของแม่น้ำและลำธาร

ไฟป่า

ลุ่มน้ำเมดิเตอร์เรเนียนเป็นหนึ่งในภูมิภาคที่เกิดไฟไหม้ได้ง่ายที่สุดในโลก และมีประวัติไฟไหม้ป่าที่ทำลายล้างพื้นที่ขนาดใหญ่ เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ คาดว่าไฟป่าจะเกิดบ่อยขึ้นและมีผลกระทบมากขึ้น การแยกส่วนและการย่อยสลายได้ลดความยืดหยุ่นของประชากรชนิดต่อไฟป่า และทำให้การตั้งอาณานิคมใหม่ของพื้นที่ที่ถูกไฟไหม้ยากขึ้น

มลพิษ

แหล่งที่มาหลักของมลพิษในฮอตสปอต ได้แก่ น้ำเสียและน้ำเสียจากแหล่งในเมือง สารกำจัดศัตรูพืชและสารอาหารจากการเกษตร โลหะหนักและน้ำมันจากโรงงานอุตสาหกรรม สารเคมีที่เป็นพิษจากการทำเหมือง และขยะมูลฝอยจากแหล่งต่างๆ

ระบบนิเวศน้ำจืดซึ่งเป็นจุดต่ำสุดในแต่ละแหล่งกักเก็บเป็นผู้รับมลพิษจากพื้นดินจำนวนมาก โดยมีผลกระทบต่อสายพันธุ์ของพวกมันซึ่งเกิดขึ้นจากมลภาวะและยูโทรฟิเคชัน (การขาดออกซิเจนจากการเจริญเติบโตของพืชหนาแน่นที่เกิดจากสารอาหารที่มากเกินไป)

การเพิ่มความเข้มข้นทางการเกษตรและการละทิ้งที่ดิน

การสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพในฮอตสปอตนั้นเชื่อมโยงกับการเพิ่มความเข้มข้นของกิจกรรมการเกษตรในด้านหนึ่ง และการละทิ้งการทำฟาร์มในอีกทางหนึ่ง การทำให้เข้มข้นขึ้นโดยทั่วไปเกี่ยวข้องกับผลผลิตสูง แต่ยังมีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ การละทิ้งมักส่งผลให้เกิดการสูญเสียภูมิประเทศที่เพาะปลูกและแหล่งที่อยู่อาศัยที่เกี่ยวข้อง

โครงสร้างพื้นฐานและการพัฒนาที่อยู่อาศัย

เศรษฐกิจของประเทศแถบลุ่มน้ำเมดิเตอร์เรเนียนบางประเทศต้องพึ่งพารายได้จากการท่องเที่ยวจำนวนมาก เมื่อการท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นและจำนวนประชากรมนุษย์เพิ่มขึ้น ทรัพยากรทางทะเลและทางบกก็มีจำกัด

การขยายตัวของเมืองที่เกี่ยวข้องกับการย้ายถิ่นของประชากรและการพัฒนาของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวได้เปิดเผยพื้นที่ชายฝั่งทะเลที่มีคนอาศัยอยู่เบาบางก่อนหน้านี้ไปสู่แรงกดดันจากการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดิน

โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่ง

โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งนำไปสู่การหยุดชะงักของแหล่งที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติ โดยแยกออกเป็นหย่อมๆ ในทางกลับกัน การกระจายตัวนี้จะส่งผลในทางลบต่อจำนวนประชากรของชนิดพันธุ์ และจำกัดหรือขัดขวางการย้ายถิ่นของสปีชีส์

อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับภัยคุกคามเหล่านี้และภัยคุกคามอื่นๆ ในบทที่สี่ของ โปรไฟล์ระบบนิเวศ (PDF - 31 MB)